Megakariocytopenia i pancytopenia.

Megakariocytopenia jest chorobą, w której z nieznanych bliżej przyczyn dochodzi do zmniejszenia w szpiku kostnym liczby megakariocytów, czyli płytek krwi. Z kolei pancytopenia jest to stan wieloukładowego niedoboru krwinek w wyniku pełnego zaniku szpiku kostnego, to jest wytwarzania komórek wszystkich jego składowych, a więc krwinek czerwonych, krwinek białych i megakariocytów. Rozpoznaje się go na podstawie stwierdzenia niskich wartości liczby krwinek czerwonych, krwinek białych i trombocytów we krwi obwodowej oraz zmniejszenia liczby ich komórek macierzystych w szpiku kostnym. Obraz kliniczny jest sumą objawów niedoboru poszczególnych składowych. Zjawisko to obserwuje się także bardzo często przy zakażeniu organizmu pasożytami, jako wyraz jego reakcji odczynowej na zjawienie się w nim innego, pasożytniczego organizmu. Do lekarza należy określenie przyczyny i podłoża pancytopenii oraz decyzja co do rodzaju i konieczności podjęcia dalszych badań diagnostycznych i postępowania terapeutycznego.